Bu şehirde kim kime ne sebeplerle yolculuk ederdi. Kimde durur, kimde ilerlerdi. Gün 24 saatten fazla sürerdi böyle şehirlerde. Zaman algınızla oynanırdı. Hiçbir şeye yetemezdiniz. Yerleşememenin başkentiydi İstanbul. Belki de yerleşmemek için burdaydınız. Gidebilecek kadar bağlanırdınız. Burda yaşayanların hayali birgün gitmek olurdu. Ama kimse bir yere gitmezdi. Bedeni burda, kalbi uzaklarda yaşardı herkesin. Yavaşlayamazsınız gibi gelirdi. Yerinizde duramazdınız. Durursanız yutulmaktan korkardınız. Hep koşmak zorunda kalırdınız. Böyle durumlarda en iyi seçenek kendinize yabancılaşmak olurdu.