Adını fısıldıyor içimde sustuğum ne varsa,
Sen, bir çöl ortasında bulduğum o serin vaha...
Gözlerim gözlerine değdiği o ilk andan beri,
Kalbim, adını ezberleyen derviş gibi rüyada.
Dokunduğun her yer çiçek açıyor ruhumda,
Karanlık, senin o derin bakışınla dağılıyor.
Ben sende buldum kaybolan tüm renklerimi,
Sensiz geçen günler, sanki hiç yaşanmamış sayılıyor.
Sen, ömrümün en çıkmaz sokağında karşıma çıkan yol,
Kurumuş toprağıma yağan o en şefkatli yağmursun.
Kaderimin en zarif, en güzel hediyesi;
Dile getiremediğim duaların cevabı, mucizemin adı sensin.
Yorulmuş kalbimi yasladım senin limanına,
Şimdi hangi rüzgâr esse, kokun doluyor odama.
Yaradan’ın bana lütfettiği en kutsal emanet,
Ömrümün geri kalanı, mucizemin adı; yalnızca sen...
Sen görmeyi gözden mi sanırsın
Dedi Hazreti Pir,
Oysa kimisi bilmez ki
Onun ardındaki sırları
Peki görünmeyenden haberin var mıdır senin Ey fani?
İşte o an sırların sırrına vakıf olmak istedi
Derviş
Arayıştan arayışa girdi
Kimi karanlıklar cezbetti onu
Kimi yollarda ayakları kaydı
Ama yine de yılmadı
Sufi
Çünkü bu yol da dikenler vardı
İmtihanlar vardı
İmtihanlarını sabır ile kabul edenler
Dikenlerini yırtarak güllere doğru koşmaktaydılar
Çünkü onlar aşk ve muhabbet yolunun kervanıydılar
Gizem Canver.
Aşka yan tutuş deme düz yokuş,
Yâre Var Kavuş Dervîş Ol Dervîş..
Es-Seyyid Osman Hulûsi Dârendevi
Es-Seyyid Osman Hulûsi Dârendevi
“Eğer pencereyi açan bendiysem, yarattığı karmaşa için rüzgârı nasıl suçlayabilirim?”
— Mahmud Derviş
Bazen hayatımızdaki bazı sorunların oluşmasına kendimiz izin veririz ya da onları başlatan kararları biz alırız. Sonrasında ortaya çıkan sonuçlar için başkalarını, şartları veya kaderi suçlamak yerine kendi payımıza düşen sorumluluğu görmemiz gerekir.
Mahmud Derviş şöyle söylüyor;
"Bana aklıma kaç kez geldiğini sorsaydın,
bir kez derdim. Çünkü geldin ve hiç gitmedin."
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın, ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün, ben sac mıyım?
Ne var ise sende bende
Aynı varlık her bedende
Yarın mezara girende
Sen toksun da ben aç mıyım?
Kimi molla kimi derviş
Allah bize neler vermiş?
Kimi arı, çiçek dermiş
Sen balsın da ben çec miyim?
Topraktandır cümle beden
Nefsini öldür ölmeden
Böyle emretmiş Yaradan
Sen kalmemsin, ben uç muyum?
Tabiata Veysel Aşık
Topraktan olduk, kardaşık
Aynı yolcuyuz, yoldaşık
Sen yolcusun, ben bac mıyım?