Yarayla büyüdüm ben
Geceleri nasıl çadıra dönüştüğünü
asla söylemedim anneme
Ne kaynağımı yitirdim, ne adresimi, ne de ismimi
Onun eski püskü giysilerinde
bir milyon yıldız görmemin budur sebebi!
Sen şarkı söylerken
balkonların koptuğunu gördüm duvarlardan
dağın yamaçlarına kadar uzanmaktaydı alan
Dinlediğimiz müzik değildi
Göremiyorduk sözcüklerin rengini
Odadaydı bir milyon kahraman!
Gelgelelim, bu da başarılamamıştır. Aradığı o kalıcı memnuniyete kavuşamamıştır insan. Aksine, talepleri sürekli değişip arttığı için aradığı memnuniyet hali bir türlü ortaya çıkamamıştır. İnsan zaman zaman buna yollar bulsa da her yeni yolun sonunda onu bekleyen şey yeni talepler olmuş; iç dünyasına bitmeyen arzular, hevesler ve hayal kırıklıkları doluşmuştur. Sonunda biriktirdiği sermaye, hep öfke ve üzüntüyle çarpan bir kalp ve hiç bitmeyen bir sayıklamaya benzer kaygılardır.