Sana Yine Ölüm Var
İnan ki adalettir kılıç, kollarında bir Türk'ün,
Derdini, davanı turan bil, savaşı ise yükün.
Bir tek aklın olsun, bütün malın mülkün.
Yaşarken de Türktüm, ölüp öldürürken de Türküm.
Hatta, gel beni ister bir, ister bin defa bu uğurda vur.
Şu kan var ya şu kan, sen vurdukça beni bir daha doğurur.
Bütün yollar çıksa da yanlışa, Türklük elbet doğrudur.
Elbet doğrudur, savaş da, barış da şüphesiz Türkün ordusudur.
O Türktür ki, kemik ile sürüp toprakları, zalimlerin kanıyla sular,
Nerede bir çaresizlik, nerede bir kimsesizlik ve hatta ölüm var.
Göklere yükselen o yakarışları, hatta sesi kısıkları yüce Türk duyar.
Ve bir gün karşılaştığımızda kanını kanıma katmaz isen eğer.
Başlasın şenlikler, çünkü bana düğün sana yine ölüm var, yine ölüm var.
Bozkurtlar
Bir bak bu topraklar altında kimsesiz yatanlara,
Bir bak üstünde ölüp ölüp türklüğü yaşatanlara.
Sayamazsın göğsünde ne yaralar, kaç kurşun var?
Ve şimdi ölmek için yine diriliyor kara kalpaklılar.
Er yada geç, elbet bu karanlık dinecek bir gün,
Şimdi nice dağlar nice bozkurtlar bize kırgın,
Ne el bağlı, ne ayak çoktan bitti bu sürgün,
Korkmayın yine omuz omuza olacağız bir gün.
Korkmayın bozkurtlar meydanlara inecek bir gün.
Tan yeri atanda, şafak sökende
Türk uyanıp, dirilende
Tam oldu deyip, olmayanda
Türkün düğünü kutlu ola