Ey Derwêş kilê çavên Edûlê
Ey Derwêşê Evdî me hê çare nedî...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kurdo ji bilî bayê çu dî nîne. Mahmûd Derwêş
xwezî li çiyayê şengalê li ba derwêşê evdî bûma li ser pişta hespê boz li deşta mûsilê bûma dema derwêş birîndar dibû, biketama bin çengê wî û ber bi çiyayê kurdistanê ve berjor çûma min jê re bigota, binêre, va ye bi hezaran edûlê û diwanzdeh hewarî hene min jê re bigota li van çiyayê ku xwedavendan lê textê xwe daniye rihet û aram razê min jê re bigota; mirîn… ji ku tê û çawa tê bila bê êdî xeman nexwe! ya ku hatiye erêkirin, kurdbûn û jiyana azad e êdî ev rastiya ebedî ye...
sincar dağları’nda derwêşê evdê’nin yanında olsaydım! beyaz atların sırtında musul ovası’na dalsaydım. derwêş vurulduğunda sırtlayıp Kürdistan dağlarına götürseydim. ona, “bak, binlerce edulê ve on ikiler var” deseydim. tanrıçaların taht kurduğu bu dağlarda rahat uyu, deseydim. ölüm nereden ve nasıl gelirse gelsin artık gam yeme, kesinleşen kürtlük ve özgür yaşam ebedi gerçekliktir deseydim. ☀️ROJ☀️
Xwezî çiyayê Şengalê ba Derwêşê Evdî bû ma, li sêr pişta hespê boz xwe berda ba deşta Mûsilê. Gava derwêş brîndar bû bi keta ma bin çengê wî min ew bi girtiba bibira wan çiyayê Kurdistanê..
Kurdî