Derya Çiçek
@derya_ccek
Kitaplar, zamanın büyük denizinde dikilmiş deniz fenerleridir.
Öğrencilerine kavuşmayı bekleyen bir öğretmen.
Şu anda okuduğu kitap
"Değişiyordum. O sıralar bunun farkında değildim; ama yeniden mutlu olmak ve beni mutsuz eden şeylerin bazılarını unutmak için yeni bir yol bulmuştum. Hepsinden önemlisi kendimi unutmayı öğrenmiştim."
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Sol ayağım, bulunduğum hapishanenin kapısının tek anahtarıydı."
"Xururuca."
"N'oldu?"
"Ağlarsam ayıp olur mu?"
"Ağlamak asla ayıp değildir, sersem. Niye ki?"
"Bilmem, henüz alışamadım. İçimdeki kafes bomboş kaldı sanki..."