Derya Sevim
@deryassevim
Martı Yayınları / Editör
#kitapyorumu
5/5️️️️️
10/10 ️️️️️
“Theo, ben bu filmde ne yapacağım? Hiçbir fikrim yok,” dedim sonunda. “Bunu biliyorsun değil mi?”
“Kalamata, kimse ne yaptığını bilmiyor. Hayat da böyle bir şey zaten.”
Herkese merhaba arkadaşlar. Aşk ve Dondurma serisinin final kitabı Aşk ve Zeytin sonunda çıktı ve ben çıkmasını neredeyse bir senedir beklediğim için elbette hemen okudum. Yazarın diğer kitapları gibi inanılmaz tatlı, aşktan çok aile odaklı ama aşkı da bir kenara bırakmayan, tüm genç okuyuculara özellikle önereceğim bir seri oldu. Gerçi ben 29 yaşındayım ben bile çok severek okudum.
Ama söylemeyelim ana konu aşk olsun, en çok onu okuyayım diyorsanız bu seri bence size uygun değil ve yeterli gelmez. Yazar için serideki en önemli şey aile bağları ve bu konuyu aşırı iyi yazdığını düşünüyorum.
Hazırsak konuya başlayalım.
Kadın karakterimiz Olive’i babası çok küçükken terk ediyor. Atlantis’i bulacağını söyleyip hayatından çıkıyor ve Olive, babasının arkasında bıraktığı eşyaları saklıyor ve her eşyayı neden bıraktığına dair küçük notlar yazıyor.
Bundan seneler sonra karakterimiz kendine Liv’den başka isimle seslenilmesini istemeyen, babasından bahsetmeyi bırakan hatta konusu geçtiğinde bile anksiyete geçiren bambaşka biri haline gelmiş. 2 senedir beraber olduğu sevgilisi Dax, annesi, annesinin eşi ve küçük kardeşiyle kendine yeni bir hayat kurmuş. Sakin geçen günlerden birinde annesi, babasının yaz için onun yardımını istediğini söylüyor ve Liv asla istemese bile Yunanistan’a gitmek zorunda kalıyor.
Kitabımız böylece başlıyor.
Olive’in babasıyla olan ilişkisi öyle hassas öyle üzücüydü ki çoğu zaman gözlerim dolu dolu okudum. Özellikle son kısımda bir sahnede hıçkıra hıçkıra ağladım desem yalan söylemiş olmam. O kısma gelene kadar puanım dört olur diye düşünüyordum ama o
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Saçlarımın arasındaki eli ile başımı biraz daha düzeltti ve sonra kendinden emin bir şekilde beni öptü.
Yavaş ve ağır öpücüğüyle ruhumun ufak bir parçasını yutmazsa ayakta kalamayacakmışım gibiydi. Tadı tuzlu su gibiydi ve kanımın damarlarımda hırçın ve dalgalı bir deniz gibi dolaştığını hissettim.
Bu duygunun içinde yaşamak istiyorum. İçinde uyumak. İçinde uyanmak.
Her öpüştüğümüzde, sanki kendimizden bir şeyleri biraz akıtıyor gibiydik. Keşke ilişkiler ve aşkla, çok iyi olduğumu ve aslında yeterince iyi olmadığımı düşündüğüm her şeyle ilgili daha çok bilseydim. Bu duyguyu hissetmeye nasıl devam edeceğimi bilmek istiyordum. Samson gibi bir erkeğin benim gibi bir kıza aşık olup olmayacağını bilmek istiyordum.
“Sen ortaya çıktığından beri bir kızdan tokat, iki erkekten de yumruk yedim.”
“O zaman beni korumayı bırak.”
Samson, “Öyle bir şey olmayacak,” der gibi bir gülümsemeyle bana baktı.