asiri rahatsiz edici bi kitapti yazilis sekli bakimindan "Dear Zachary: A Letter to a Son About His Father" filmine benziyordu. tabii ki yasananlar cok daha kotusu. okurken kurgu olamayacak kadar gercekci gelmisti... gerçekmiş....
asiri iyiydi bi gecede bitirdim zaten kısacıkti film izler gibi okudum. ve buna benzer bi film de izlemistim. ayrica bikac teorim var. bi yerde, olumden donen insanlarin aslinda o zaman olduklerini sadece zihinlerinde yaşıyor olabilecegini okumustum. bence bu adamda o trafik kazasinda öldü ve sanki ölmemiş gibi hayatina devam ettiğini hayal etti. diger teorim ise yine o trafik kazasindan, daha basit bi teori, adam trafik kazasindan sonra ağır beyin hasari aldi ve kecileri kacirdi. ya tabi teori mi denir baska bir sey mi bilemedim. ama gercekten guzeldi. instagramda 4-5 defa gorunce okiyim dedim popüler kültür diyince de ben
sonunda icim kipir kipir oldu gercekten. yani blacklivesmatter cok da olayim degil ama olay orgusu, her seyi 8 yasindaki bi cocugun gozunden gormek harikaydi. Öcü'yü boyle bi olayda gormek muthisti
yani o kadar sıkıcıydi ki son 150 sayfasini atlasam hic bisi kaybetmezdim cidden. konu guzel ama olayda durmak yerine olayin yarattigi dusunceli durumlari konusmak cook bunalticiydi
bu kitap hayatimda bile isteye yarim biraktigim ilk kitap. devamini okumaya cesaretim yok. neden bu kadar sevildigini bilmiyorum. bu kitabi cocuklarin da okudugunu dusunmek istemiyorum. bu kitabi daha dogrusu insanligi silmek istiyorum. belki bu kitap gercek bi yasamdan esinlenilmemistir onu da bilmiyorum. ama boyle olaylarin yasandigini biliyorum. buraya siyasi bisi yazmak istemem. ama inanin bana dunya artik 80 yil yasamaya değecek bir yer değil. insanlardan nefret ediyorum.