Insanoglu onune bakarak yasarken bugunu sikintili, dunu ise kasvetli olarak algilar. Ama geriye baktiginda aslinda ne cok guzel anlar da oldugunu saskinlikla fark eder. Iste bu noktada o anlari daha yogun yasamamis olmaktan pismanlik duymaya baslar-yani kendi yasını tutmaya.