İlk defa içimin öldüğünün tam olarak o sırada farkına vardım.Bir nehirde akıntıya kapılmış dümensiz bir tekne gibiydim.İçimde bir şeylerin öldüğünü hissediyordum, bir ceset buz gibiydim . Ancak bozulmanın o iğrenç kokusu henüz duyulmuyordu ama yaşamın umutsuzluğu,bedeni ölüme ve sonuç olarak da çürümeye götüren bir duygusuzluk hakimdi.