Hayatımda hiç bir zaman başkalarınınki gibi gittikçe renklenen, parlak bir güne çevrilen bir sabah olmadı;bir sabah ki yakıcı öğlesi geçtikten sonra yavaş yavaş solsun ve kendiliğinden akşama karışsın.Hayir benim hayatım, sönmüş başladı.
Hayat; amma da hayat ha.Ne bulabilir insan orada? Fikir meseleleri mi var? Duygu meseleleri mi var?Bu hayatın bir ekseni yok: Derin hayati hiç bir yanı yok .
En korktuğu şey hayaldi.Bu ikiyüzlü yol arkadaşı bir bakıma dost, bir bakıma düşman; inanmadığın zaman dost tatlı akışına kapılıp gittiğin zaman düşman.