Deniz Gezmiş’le ilgili fikirlerimi sorduklarında hep susmayı tercih ederdim çünkü Deniz Gezmiş’i tanımıyordum. Oradan burdan duyduklarım dışında hiçbir fikrim yoktu. İlk Hatırla Sevgili dizisini yıllar önce izlediğimde bir fikir edinmiştim, internetten birkaç şey okumuştum sonra geçenlerde 32.gün belgesellerinde Deniz Gezmiş’i biraz daha tanıdım ama daha çok siyasetçilere odaklandıkları için yine de istediğim verimi alamadım belgeselden Deniz Gezmiş için.
Abim Deniz kitabının maalesef güncel baskısı yok bu yüzden Kızılaydan korsan almak zorunda kaldım ve aldığım kitapçıda sadece 1 tane kalmıştı.
Ailesini, Deniz’i tanıma fırsatı bulduğum için çok mutluyum. Ömrünü Türkiye’nin tam bağımsızlığına feda ettiği için bu adama sonuna kadar müteşekkir olacağım.
Kitabı okurken azmine, kararlılığına hayran kalmamak imkansızdı. Çok üzüldüm ve son sayfaları okurken ağladım. Deniz, Hüseyin ve Yusuf asla idam edilmeyi hak etmediler. Toplumun bir kısmındaki Deniz terörist algısınında çok boş olduğunu anladım. Bu adamın tek derdi Türkiye’nin tam bağımsız olmasıydı. Nefret ettiği Amerika’nın askerlerini bile öldüremeyen adamlar nasıl terörist olacaklardı?
Umarım 2026 yılında bile Türkiye’de etkili bir figür olduğunu, milyonların çocuğuna onun için Deniz ismini koyduğunu görüp bir nebze huzur buluyordur. Türkiye’deki şuanki siyasi ortamı görse eminim kahrolurdu ama umutlar ölmez.