Kitaba 10 puan verebilirdim aslında ama iki puan kırmama sebep olan şeyler var. İlki kitapta bazı olaylar çok uzun uzun anlatılmıştı. Bu yüzden okurken sıkıldığım oluyordu. İkinci sebepte finali
Onu kollarımın arasına alır almaz hissettiğim huzuru nasıl anlatmalı? Kalabalığın kafamın içinde dur durak bilmeden dolanan uğultusu, orkestranın tangırtısı ve şehrin iniltisi sandığım amansız gürültü, ondan uzak olmanın huzursuzluğuymuş yalnızca.
Kitabın anlattığı şeyi aile dizimi olduğunu düşünüyorum.
Eğer annesi gibi yapsaydı bu zinciri kıramayacaktı ama duygularına rağmen annesinin verdiği kararı vermedi. Ve zinciri kırdı.
Ergen Atlas ve Lily’in sahneleri kitabın en güzel sahneleriydi. Güzel, çerezlik bir kitap. Yazarın anlatımı da akıcı olduğu için akıp gidiyor.