Esra
@devrik_okur
Yaşamı, uğrunda ölecek kadar çok seven bir kavmin,
Elleri kınalanmış çocuğuyum.
Biz de Güneş' i kadınlar doğurur; Sevgiyi çocuklar yeşertir.
3 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Devamını getiremedi.Sanki aynı noktada takılı kalmış gibi,"İncecik beline sardığı kemer," deyip durdu habire.Ağlayacak diye bekledim ama ağlamadı.Ağlayamıyordu.Su ve tuz lazımdı ağlaması için.Unutması,çok sonra yeniden hatırlaması gerekiyordu.Ama hiç unutamamıştı Como Emmi.
Sayfa 158 - İletişim Yayınları
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kimsem kalmadı artık.Meğerse,beni yıllar yılı sadece Ümit'in hikâyesi ayakta tutmuş.Bir hikâye noktalanınca,insanın yüzünü de böyle nokta nokta ölüm lekeleri kaplıyormuş,geç anladım.
Sayfa 196 - İletişim Yayınları
Ev boşalmıştı.Rutubet lekeleriyle kaplı duvarların içinde eğreti duruyordu varlığım.O boşlukta büyüyen kimsesizliğe benzeyecektim artık.Bildiğim her şeyi bir anda unutmuştum. Güvenlik duvarlarım yıkılmıştıFakat biliyordum, yine de bir şekilde hayata kalacaktım.Her zaman geride kalanlarla yaşar insan.Hayat geride kalanlardan ibarettir.Bununla yaşamayı öğrenecektim ben de.
Sayfa 16 - Sel Yayıncılık
İnsan unutmuyordu duyduğu,yaşadığı hiçbir şeyi,istese bile hafızası bırakmıyordu peşini.
Sayfa 12 - Sel Yayıncılık