"bilmiş ol ki, şu ümmet sana bir fayda vermek için ittifak etse, allah'ın takdir ettiğinden başka bir fayda veremez. sana bir zarar getirmek için de toplansalar, allah'ın takdir ettiğinden başka bir zarar yapamazlar. kalemler kaldırılmış, sahifeler(in mürekkebi) kurumuştur."
akşam, henüz birkaç saat önce, kalbim aşktan çatlayıp yarılacak sandım. çok seviyorum, çok seviliyorum, çok mutluyum, her şeyden çok memnunum diye düşünüp içimin coşkusunda boğulacağım zannettim. şimdi ise kendimi hiçbir işe yaramaz bir çöp gibi hissediyorum. bu ani geçişler normal mi bilmiyorum ama şu an umrumda da değil. sadece birkaç saat öncesini çok özledim. kendimi değersiz görmek istemiyorum. kendime yetebildiğimi tekrar hissetmeye ihtiyacım var ve bunu nasıl yapabileceğimi bilmiyorum. kalbim bu hızlı geçişlerden çok yoruldu. bir gün tık diye durmasından korkuyorum. ya da belki dört gözle o günü bekliyorum...