içimden taşan huzurla birkaç sokak yürüdüm. hava buz gibiydi. ellerim çok üşüdü. ellerimi ceplerime koyup yürüyüşümü yavaşlattım. daha fazla haz alabilmek için derin derin nefesler alarak, etrafıma dikkatle bakarak, içimden yeri göğü yaratan rabbe hamd ederek yürüdüm. akşam tek başına yürümenin göğsüme doldurduğu hüznü içimden alan, soğuk havayı yavaştan kalbime ısındıran, günlük yaşantımda sıkıntısını çektiğim ne varsa hepsini bir anlığına da olsa aklımdan siliveren rabbe çokça hamd ederek yürüdüm.
"her kim islam içinde güzel bir çığır açar ve bu güzel çığır kendisinden sonra da tatbik edilip sürdürülürse, kendi sevâblarından hiçbir şey eksilmeksizin onu sürdürenlerin sevâblarının benzeri kendi lehine yazılır. ve her kim de islâm içinde kötü bir adet çıkarır ve bu kötü adet kendisinden sonra da sürdürülürse, kendi günahlarından hiçbir şey eksilmeksizin onu sürdürenlerin günahlarının benzeri de o kimse üzerine yazılır."