O akşam, Mario gittiğinde, Anna Karenina'nın ölüme doğru
gittiği, yıkılmış kadınlardan söz eden o sayfaları okumaya koyuldum
yeniden. Okuyor ve kendimi güvende hissediyordum;
artık o sayfalardaki kadınlar gibi değildim, beni içine çeken bir
hortum varmış gibi hissetmiyordum.