Reklam
Gerçekten de konuşularak yapılmayacak iş yoktur. İhtilaller çıkartılabilir, birileri âşık oldurulabilir ve hatta intihar ettirilebilirdi. Konuşarak her şey yapılırdı.Ve bana çok komik
geliyordu.Birisinin ağzından çıkan, üç yüz kilometre uzakta doğmuş başka birine hiçbir anlam
ifade etmeyen kelimeler dünyayı yönetiyordu.
İlkesizlik bana sihirli geldi.Prensipsiz yaşamak. Rahatını bozmamak için açlıktan ölmeyi tercih etmek.
Dilsiz taklidi
yapmak.
Ve zamanla en büyük korkum belli bir
gruba dahil hale gelmek oldu. Benim birkaç müzik grubum vardı. Ben onlara dahildim. Gitar
çalıp şarkı söylerdim. Ancak sayıca kalabalık bir teşkilatın üyesi olmak utanç verici geliyordu
bana.
Bazıları da susmayı tercih edecek. Dünyaya sahip
olabilecekken açlıktan ölecekler. Ve ben onların arasında geri döneceğim. Gördüklerimi yeniden
görmek için. İnsanlardan bir kez daha iğrenmek için. Kendimi yine yarı yolda kaybetmek için.
Reklam