Damla Oytun
@didaydidayday
2025 ve Sonrası - Okuduklarım ve Altını Çizdiklerim
Nota Bene | Kendime Notlar
57 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bir gün uzaya yaptıkları yolculuklar altı üstü bir otobüs gezintisi sayılacak, parmaklarının ucunda açılan olasılık ufukları yalnızca kendi önemsizliklerini ve faniliklerini doğrulayacak.
Damla Oytun
Onlar birer veri. Her şeyden önce, oldukları şey bu. Bir sonuç değil bir araçlar.
Reklam
Ümidimi yitirdim demiyorum, artık pek sık uğramıyor, o kadar. Taşındı buradan.
Damla Oytun
Onun yerine bir ruh halim var. Ümitle aynı şey değil ama hiçlikten de fazlası.
Ümidimi ruh halimle ve bir tavayla takas ettim.
Eurydike'ye gelince, gerçekten ışığa dönmek istiyor muydu? Dışarıda, orada, hayatlarının geri kalanında Orpheus'a minnettar olmalıydı, bu sonsuz minnetini başkalarının önünde her gün göstermeli, kanıtlamalı, sergilemeli, Orpheus'u ebedi kahraman haline getirmeliydi; kurtarılanın, pasif Eurydike'nin, Orpheus'a her şeyi borçlu olanın artık hiçbir yorum yapma hakkı yoktu. Yere kirli bir çorap bırakan Orpheus'a öfkelenen Eurydike'nin ona biraz dikkatli olması gerektiğini söylediğini ve "Ne? Aptal bir çorap için mi suçluyorsun beni? Ben ki seni bulmak için Ölüler Ülkesi'nin derinliklerine indim!" cevabını aldığını düşünelim. Köleleştirilen Eurydike'nin azabı.
Damla Oytun isimli okura yanıt verildi
Damla Oytun
Böylece Eurydike buharlaşıp gitti. Aslında birbirlerine çok yakışmışlardı. "Non tua, palmas," diye haykırdı kaybolurken. "Artık sana ait değilim." Peki gerçekten ait olmak istemiş miydi?
Orpheus'un bunların hepsini düşündüğü kesin. Tam da bu yüzden arkasına bakmış olmalı. Elbette bunu kendine asla itiraf etmeyecek. Orpheus kendi rızasıyla her şeyi mahvetti. Mutlu olmak için harika bir fikir değil belki ama Orpheus mutlu olmayı arzuluyor mu ki?
Eurydike'ye gelince, gerçekten ışığa dönmek istiyor muydu? Dışarıda, orada, hayatlarının geri kalanında Orpheus'a minnettar olmalıydı, bu sonsuz minnetini başkalarının önünde her gün göstermeli, kanıtlamalı, sergilemeli, Orpheus'u ebedi kahraman haline getirmeliydi; kurtarılanın, pasif Eurydike'nin, Orpheus'a her şeyi borçlu olanın artık hiçbir yorum yapma hakkı yoktu. Yere kirli bir çorap bırakan Orpheus'a öfkelenen Eurydike'nin ona biraz dikkatli olması gerektiğini söylediğini ve "Ne? Aptal bir çorap için mi suçluyorsun beni? Ben ki seni bulmak için Ölüler Ülkesi'nin derinliklerine indim!" cevabını aldığını düşünelim. Köleleştirilen Eurydike'nin azabı.
Damla Oytun
Kıskanç arkadaşları bile Orpheus'un tarafını tutuyor: "Orada dur bakalım, adam senin için Kerberos'u büyüledi! Hades'i ikna etti ve Persephone'yi duygulandırdı! Senin herif, Ölüler Ülkesi'nden birini getirmesine izin verilen tek kişi, Demeter bile bunu tam anlamıyla başaramadı. Adamın canını yok yere sıkmayı kes!"
"Zamanda geçmişe dönerek yolculuk etmek ilk bakışta pek olası görünmüyor. Bunun için sonucun daima nedenden sonra gerçekleşmesi gerektiğini talep eden nedensellik ilkesinin belitinden vazgeçmek gerekirdi. Bu durumda geçmişin hâlâ var olduğu ve dolayısıyla da gerçekten geçmiş olmadığı kabul edilmelidir."
Damla Oytun
Louis bu cümleyi iki kez okudu. Geçmişe geri dönebilseydik, bu geçmiş olmazdı ve bu durumda geçmiş yok muydu?