Damla Oytun
@didaydidayday
2025 ve Sonrası - Okuduklarım ve Altını Çizdiklerim
Nota Bene | Kendime Notlar
56 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Bazen geçmişi değiştirmek, geleceği değiştirmekten zordu."
"Tarih tamamen 'ya öyle olsaydı'lardan ibarettir."
"İnsanlar ebedi lanete inansalar o kadar da o ânı yaşama peşinde koşmazlardı."
Ursula'nın hayat(lar)ına şahitlik olmak hoştu ama o da Ursula'yı karakter olarak sevdiğim için sadece. Kitaba bayılmayı çok isterdim çünkü konu muhteşem, tekrar tekrar aynı hayatı farklı yaşama fikri beni aşırı heyecanlandırır her zaman. Bu kadar heyecan duyunca beklenti de yüksek oluyor sanırım ama ben yazarın konuyu ele alışını işleyişini çok doyurucu bulmadım, beni doyurmadı kitap, bir tatmin etmedi, bir içimi kıpırdatmadı.
Bir yandan da şunu düşünüyorum; hep bir mucize, hep bir mükemmellik bekliyoruz hayattan; "şu olsaydı böyle olurdu", "bu olsaydı şöyle yapardım" diye diye... Belki de bu şans bir daha elimize geçse de hayatımız, seçimlerimiz çok da değişmeyecek. Bilmiyoruz ki aslında bunun bilmem kaçıncı şansımız olduğunu, sadece deja vu hissi var, sezgiler var.
Ne bileyim, belki de ben en azından bu kitapla o büyüye kapılıp gitmeyi, alternatif hayatların izini sürmek istedim, yine olmadı...
Olsun,
~ amor fati.
Bu kitap Justine'e göre beni biraz süründürdü, hayatımın garip bir haftasına mı denk geldi ne oldu bilmiyorum ama bence kişisel bir şey, kitapla ilgili değil. Ara ara kitaptan koptum, uzadıkça uzadı, uzadıkça ben sıkıldım ama sonunda bitirdim. Şimdi hemen serinin üçüncü kitabı ile devam edeceğim, zira seriden iyice kopup uzaklaşmaktan korkuyorum ve bunu istemiyorum açıkçası, Clea'yı çok merak ediyorum çünkü kendisi favori karakterim gibi duruyor.
Justine'i şimdi bitirdim. Ohhh! Önce biraz nefeslenmem gerekiyor.
İskenderiye atmosferi ilmek ilmek içime işledi resmen, kokusuyla, dokusuyla, havasıyla. Bana mı kaldı yorumlamak ama Allahım bu nasıl yazmaktır! Durrell muhteşem bir tasvirci bence, okurken sanki kitabın içinde, birkaç gündür İskenderiye'de yaşıyorum, duygusundan kolay çıkılacak gibi değil.
Fakat şunu da söylemem lazım, kitap başlarda beni zorladı ama yazarın ritmine alıştıkça kişiler, olaylar, mekanlar (şimdilik tek bir gözden) katman katman açılıyor, azıcık sabırlı olmak lazım. Kitabın giriş tonu bana biraz Amin Maalouf'u anımsattı, bir yönüyle şehir hikayesi olması sebeiyle belki de...
Şu ana kadar en sevdiğim karakter Clea, ama seride ilerledikçe fikirlerim neye evrilecek göreceğim. Şimdi Balthazar ile hikayeye devam ediyorum, çok iştahlıyım.
Ben bu kitaba ba-yıl-dım! İlk kez Irmak Zileli okudum, anlatım gücüne hayran oldum. Kitap o kadar sürükleyici, merak uyandırıcı ki, bilinç akışı, monolog ve kafa sesleri dehlizinde süzülüyorsunuz resmen. Karakterler aslında çok tanıdık, ilişkiler çok bizden, içimizden, kim bu kitabı okusa kendi hayatından bir parça bulacaktır, eminim. Sonuç olarak, Irmak Zileli'yi çok sevdim ama bir yandan da korkuyorum ya en güzel kitabını ilk önce okuduysam?
Sonunda bitirdim... 13.02.2026
Ursula K. Le Guin hiç okumamıştım, başlangıç olarak bu kitabı seçmiştim. Joseph Campbell, Jung ve gölge arketipleri ile de ilgili olduğum için kitaba bayılırım sanmıştım.
Fakat... kitap günlerce elimde kaldı, bitiremiyorum bir türlü ilerlemiyor. Ursula evrenine bu kitap ile giremedim, başlangıcı birkaç kere okumam gerekti. Kitap ağzımda büyüyen bir lokma gibiydi adeta, bir türlü yutamıyorum sanki, çıkarmak da istemiyorum, yutsam kurtulacağım, öyle bir his.
Halbuki ne hevesliydim ve anlaşacağımızdan çok emindim, belki de doğru ev ama yanlış kapıdan girdim ya da zaman yanlıştı.
İkinci kitap "Atuan Mezarları" daha güzel diyorlar ama ben şu an seriye devam etmek istemiyorum, Ursula evrenine Mülksüzler ile girmeyi deneyeceğim. Bence bu sefer olacak.
