Ben duyuyorum. Midem ağrıyor duymaktan. Sessizlikten de ağrıyor. Ama en çok duymaktan. Duymak, ölmüş sevdiklerimizin sesini yavaş yavaş unuturken, kulağımızın arkasına saplanan o sancıdır. Unutmak ölüme ait değil, unutmak bu dünyanın kaygısıdır. Yaz bunu.