Dideral 40mg
@dideral40mg
11 okur puanı
Haziran 2024 tarihinde katıldı
Puan vermedi
5 Kasım 2023
Dün sabah uyandığımda bu sabahtan farkı, gece boyu dişlerimi daha çok sıkmış olduğumu hissettiğim gibi rüyamda iken boğazıma dolan sımsıcak kanımın uyandığımda hala nefes almama izin vermemesiydi. Aynı odada, aynı resmin altında, aynı manzaraya karşı sen uyandığında gece bir kabus görmüş müydün yoksa ürkekliğinden gece boyu gözüne uyku girmeden sabahı mı beklemiştin bilmiyorum ama ben uyanmadan az önce ters dönmüş bir arabada baş üstü ve yüzüme dayanmış hava yastığı ile boğazıma dolmuş ılık kandan nefessiz kalarak son gücümle sağ koltuktaki kişiyi X. abi X abi diye elimle dürterek ölüp ölmediğini, ölmemişse baygınlıktan uyandırma çabası içindeydim. Akşama doğru M. Kitap’ta direksiyonda ben, sağda X ve arka koltukta Y ile eşinin bulunduğu arabaya S.'da yeni inşa edilen mahallelerde henüz buharı üzerindeki asfalt yolda ilerlerken bizim şeride giren bir toros arabanın kafa kafaya çarpması ile meydana gelen kazanın geçtiği rüyayı Z’ye anlattığımda beyaz torosun sembolize ettiği şeye atıf yaparak şirkete kayyum atanacak veya X suikaste kurban gidecek dedi. Berbat bir yorum olduğunu söylemedim. Z’yi en son yayınevinde G'nin kustuğu gece görmüştüm. O da o zaman balkonda yanıma yaklaşarak önce ben olduğumu teyit etmiş, sonra da birkaç gece önce beni gördüğü rüyasını anlatmıştı. Rüyalarmış galiba herkesi birbirine bağlayan. Bu ikinci görüşümde ilkine göre hem çok kilo almış, hem de yüzü olabildiğine sönük bir haldeydi. Z ile ortak noktanız, ikinizle de bizzat tanışmadan yıllar önce P ile kaldığımız M. Apt’da iki ayrı kitapta size ait olduğunu gösterecek şekilde isimlerinizin yazmasıydı ilk sayfalarda. Daha sonra adaşın sevgilimin okuyup bana okutturduğu Deli Kadın Hikayelerinde Z’nin ismini yazdığını çok iyi hatırlıyorum, sana ait olan kitabın hangisi olduğu ise
Puan vermedi
2 Kasım 2023
Bir sabah gözlerimi açtığımda kendimi S. Otogarında bulmuştum. Ortalık aydınlanmak üzereydi, nisan ayı olmasına rağmen üşüyordum. Kara Kitap’ı bitirmiş, iflah olmamıştım. S.'ye gelme planlarını bir hafta önce sabah aniden aldığım uçak biletiyle geldiğim Ankara’da yapmış ve akşam F. Çayevinde çay içerken arşivden Yeni Hayat’ı indirip bitmez tükenmez otobüs yolculuklarına çıkmıştım. Ertesi gün D.'a dönmek zorunda kaldım.
Tren garının önünden geçerken senin anlattığın binaya bakmış, sonra AVM’ye gidip Starbucks’a oturmuştum. Buraya geldiğimi öğrenince şaşıracak ama sonra da sevinecektin. İkisi de olmadı. Ne şaşırdın, ne sevindin.
Bir an kalkıp dönmeyi düşündüm. Seni görmeden, iki gecelik parasını peşin verdiğim otelde tek bir gece bile kalmadan. Rayları takip edip tekrar tren garının önüne vardım. Hemen bitişiğinde, bahçesinde koca çınar ağacı olan kahvehanenin boş masalarından birine oturdum. Kalkmak üzere olan beyaz trenin üstündeki neon ışıklar trenin son durakta B.'ye varacağını söylüyordu.
Çaylar peşpeşe masaya bırakılmayacak kadar tenhaydı kahve, üçünü de kahveciye parmağımla ben işaret edip istedim. Otele gidip mavi sırt çantamı almayı ve yetiştiğim ilk trenle buradan gitmeyi düşündüm, sonra vazgeçtim bu düşüncemden. Senin adaşınla 2013 yılında kaldığım oteli gitsem bile bulamazdım B.’de. Çayların parasını masaya bırakıp kalktım.
Otele dönüp uyudum, sen aramazsan aramayacaktım.
Bugün henüz bakmadım twitter’a. İçerdeki yoğun aydınlıktan dışardaki kesif karanlığın görünmediği bir trende camlardan süzülen yağmurlara bakarak ve ara sıra gözlerimi camlara yaklaştırarak içinden geçtiğimiz ormanları , yarıştığımız kamyonları ve ara sıra durduğumuz kasabaları seyrediyor ve bir anlığına bu trenin son durakta B.’ye varacağını, ama öncesinde S.’den
Puan vermedi
1 Kasım 2023
Bugün uçak yerden havalanınca, kulağımda kulaklık ve Yedi Karanfil’den Denizin Dibinde Hatçam parçasını dinliyordum. 17A numaralı koltukta köpük köpük bulutları seyretmedim, camdan dışarı uçsuz bucaksız topraklara bakmadım, yüzüme düşen gün ışığına aldırmadım ve yine telefonu elime alıp Whatsapp arşivlere kaldırdığım yazışmalarımıza baktım. 26 Eylül’de seni engellemeden hemen önce en son şu mesajı göndermişim ‘Ben gülleri soldurmamak için içimden güldüm, ama tüh dedim bu nasıl aklıma gelmedi. Gülümsemesi gerçekten de gülleri solduracak derecedeydi.’ Mavi tik okunmuş olduğunu söylüyor.
Bugün 1 aydan fazla oldu. Sen twitter’da yıllardır duran KYK odası aynalı fotonu önce, sararmaya başlayan bir orman önünde duran manidar gülümsemeli bir fotoyla değiştirdin, manayı gerekli yere ulaştırdığına ikna olduğundan herhalde kısa bir süre sonra ise yüzünü göstermeyen ve her zaman çok sevdiğin o aynalı fotolardan bir tane koydun profiline. Eskisinden farkı, yüzün telefonu tutan elinle gizlenmişti.
Sabah baktığımda ise engellediğim hesabında hiçbir foto yoktu. Kapatılmıştı.
Hastalıklı bir hal alıyor durumum. Hastalıklı bir hal almasın diye seni çıkardım hayatımdan. Çıkardım mı gerçekten?
Karanfil Sokağa bakan bir otel odasında duş alıp B. Balıkta balık yedim ve sonra yine aynı sokağa gelip F. Çayevindeki pencere kenarı masaya kuruldum. Arkamdaki kitaplıktan bir kitap seçtim, yazarın değil sadece Yakubun Koyunları yazıyordu üstünde. Necati Cumalı’nın kitabı.
Sana deve güreşlerini anlatan bir öyküsünden bahsetmiştim Cumalı'nın, Ege taraflarında geçiyor diye. Abimin henüz alkolden ölmemiş avukatı da deve güreşi hastası demiştin. Ne zaman denizin dibindeki hatçayı dinlesem, birkaç yıl önce arabayla, yanımda müstakbel karım, Ayvalık’a doğru hızla sürerken
