Bir Hadis..
''Allah Teala Hazretleri diyor ki: 'Ey ademoğlu! Sen bana dua edip, (affımı ümit ettikçe ben senden her ne sadır olsa, aldırmam, ben seni affederim. Ey ademoğlu! Senin günahın semanın bulutları kadar bile olsa, sonra bana dönüp istiğfar etsen, çok oluşuna bakmam, seni affederim. Ey ademoğlu! Bana arz dolusu hata ile gelsen, sonunda hiçbir şirk koşmaksızın bana kavuşursan, seni arz dolusu mağfiretimle karşılarım.''
(Tirmizi, ''De'avat'', 106)
Şimdi önüne çakıl taşları çıktı diye yolunu mu değiştireceksin?
Peki ardında bıraktığın kayalıklar ne olacak?
Buraya kadar sırtında taşıdığın insanlar..
Senin olmadığı halde gönlüne çatı kuran yaralar..
Çocuklarına sakladığın şefkat ve merhamet..
Güzel günlere harcadığın hayaller..
Öldürmek üzere olduğun ümit..
İyilik üzerine çizdiğin resimler
Ve biriktirdiğin dualar ne olacak?
Tabii ki vazgeçmeyeceksin haldaş.
Allah'ın bunca lütfu üzerine küsmek olur mu hiç..
Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla yeniden tutunacaksın umutlarına.
Ve gün gelecek dualarının vakti konacak takvimlere. Şöyle diyeceksin son bir kez dönüp dünlere;
-''Elhamdülillah"
-"Elhamdülillah ki ben vazgeçmedim yolumdan. Çiçekleri sonda açmış bu ağacın, tırmandım en tepesine yılmadan.
Ve oturdum gökyüzünü izliyorum şimdi.
Eskisi gibi değil;
Daha uzun,
Daha yakın
Ve daha mavi..''