İyi gublerAlıntı
Gençler hesabı başka bir arkadaşıma devrediyorum kendisi erkek sizleri çok seviyorum dikkat edin kendinize 🌹
İki Hukuk Sistemi Arasında: Küresel Finansın Çifte Kıskacı
2 Mayıs 2026'da Çin Ticaret Bakanlığı sessiz ama sarsıcı bir adım attı. ABD'nin Çinli rafinerilere yönelik hamlelerine karşılık, 2021 tarihli Engelleme Kuralları'nı ilk kez fiilen işleterek Amerikan yaptırımlarını kendi topraklarında geçersiz ilan etti.
Bu hamle yalnızca bir savunma refleksi değildi. ABD'nin "sınır ötesi yargı yetkisi" iddiasına karşı Çin kendi sınır ötesi hukukunu sahaya sürdü. Ve bu iki hukuk sistemi arasında sıkışan taraf, küresel bankalar ve çok uluslu şirketler oldu.
Tablo şöyleydi: Bir banka ABD yaptırımlarına uyarak Çinli rafineriyle ticareti keserse, Çin mahkemelerinde devasa tazminat davalarıyla karşılaşıyor ve Çin'deki varlıklarını kaybetme riskiyle yüz yüze geliyordu. Ama Çin hukukuna uyup ticarete devam ederse, bu kez ABD onu dolar sisteminden — SWIFT ve CHIPS'ten — dışlamakla tehdit ediyordu.
Bu gerçek bir çıkmazdı. Her iki yol da ağır bedel taşıyordu.
Ancak burada durmak ve metodolojik bir itiraf yapmak gerekiyor.
Bu noktaya kadar anlatılan her şey — Çin'in rezerv hamlesi, teacup rafinerileri, 2 Mayıs kararnamesi — doğrulanmış veriye dayanıyordu. Ama "bundan sonra ne olacak?" sorusuna gelince, tablo değişir.
Dikkat çekici bir kronolojik ayrıntı var: ABD'nin Hengli Grubu için yayımladığı tasfiye lisansı, Çin'in kararnamesinden 43 gün önce — 20 Mart'ta — yayımlanmıştı. Bu, Washington'ın Çin baskısıyla geri adım atmadığını, olağan bir kurumsal prosedürün işlediğini gösteriyor. Sistem kırılmamış; ama iki egemen gücün şirketlere çelişkili talepler yönelttiği derin bir ayrışma evresine girilmiştir.
24 Mayıs 2026'da tasfiye süresi dolduğunda Batılı kurumların fiilen ne yaptığını, gizli gri alanlar yaratıp yaratmadıklarını, büyük bir hukuki savaşın başlayıp başlamadığını henüz
Reklam
Dağ Hatlarından Küresel Satranç Tahtasına: Asimetri Yanılsaması
Ortadoğu'daki silahlı hareketleri analiz ederken yapılan en büyük hata, güçlü olanla güçsüz olanı aynı kefeye koymaktır. "Her ikisi de küresel sistemin kurbanı" demek kulağa adil gelir; ama bu adalet görüntüsü, gerçek güç ilişkilerini gözden kaçırır.
Türkiye, İran, Irak ve Suriye sınırlarının kesiştiği dağlık coğrafyada kırk yılı aşkın süredir varlığını sürdüren PJAK/KCK hareketini ele alalım. Bu hareket, tek bir devletin egemenlik alanında değil; dört devletin birbiriyle rekabet ettiği "gri alanlarda" nefes almaktadır. Bölge devletlerinin tarihsel çekişmesi, harekete her zaman lojistik bir nefes borusu açmıştır. Dağlık topografya fiziki sığınak sağlamış; yerel vergilendirme, kaçakçılık rotaları ve ideolojik örgütlenme ise hareketin kendi ekonomik omurgasını kurmasına zemin hazırlamıştır.
Bu hayatta kalma başarısı ideolojik bir zafer değil, ham bir coğrafi ve maddi gerçekliktir.
Öte yandan bu hareketin ürettiği söylem dikkat çekicidir. Her gelişmeyi "küresel hegemonik yapıların kaçınılmaz sonucu" olarak sunmak, devlet dışı bir aktör için işlevsel bir retoriktir. Kırılganlıkları örtmek, bağımlılık ilişkilerini kitlelere açıklayamamanın yarattığı zafiyeti gizlemek için bu söylem bir kalkan işlevi görür.
Bunu bir devletin kurumsal kargaşasıyla eşitlemek ise analitik bir körlüktür. Türkiye'deki bürokratik çatışmalar, tarihsel refleksler ve iç sürtüşmeler kimsenin tasarladığı bir söylem değildir; devlet aygıtının kendi işleyişinden doğan fiili bir çıktıdır. Birini ideolojik tercih, diğerini kurumsal olgu olarak okumak zorunludur.
Asıl mesele şudur: Hayatta kalma kapasiteleri asimetriktir. Devlet, tüm kör noktalarına rağmen uluslararası hukuki tanınmışlığa, egemenlik aygıtına ve coğrafi vazgeçilmezliğe
İbadet Değeri: Dua etmek tek başına en değerli ibadetlerdendir. Kulun acziyetini kabul edip Allah'a yönelmesi olarak kabul edilir.
Kaza ve Belaları Defetme: Dua, gelecek musibetlerin önlenmesinde ve var olan sıkıntıların hafiflemesinde manevi bir kalkan görevi görür.
Kesin Karşılık: Yapılan hiçbir dua karşılıksız kalmaz. İstenen şey dünyada gerçekleşmese bile, ya kulun günahlarının affına vesile olur ya da ahiret için bir mükafata dönüşür.
Ruhsal Şifa: İnsana içsel bir ferahlık sağlayarak psikolojik yükleri hafifletir.
Duanın kabulüne vesile olmak ve adabına uygun yapmak için şu unsurlara dikkat edilmelidir:
Tövbe ve İstiğfar: Duadan önce günahlar için af dilemek.
Hamd ve Salavat: Duaya Allah’a hamd ederek başlayıp, Hz. Peygamber’e salavat getirerek dua etmek.
İhlas ve Samimiyet: Kalpten gelen, tevazu ve ısrarla yapılan dualar makbuldür.
#dua #peygamber #ayet #islam #iman
Olmamak ya da farkında olmamak
Farkında olmadığımız ayrıntıların hayatımızda bir şeyleri eksik bırakıyor olabileceği meselesinin üzerinde pek fazla durmuyoruz. Aslına bakılırsa hayatımızla ilgili pek çok şeyi zaten pek kafaya takmıyoruz. Gerçekte orada olan ama ayırdında olmadığımız için varlığından bihaber olduğumuz şeylerin yaşantımızı etkilemekte olduğu bir gerçek oysa. Neden olduğunu, nasıl olup da yaşandığını anlayamadığımız pek çok durumun derinliklerinde bir etken olarak bizim farkında olmadığımız o şeyler var.
*
Hayatımızda olan hiçbir şey tesadüfen olduğu o yerde değil! Tesadüf diye bir şey yok çünkü! Her şey Allah’ın ilmindeki sonsuz hikâyenin sonlu hayatlarımızdaki bir tezahürü, bir tecellisi olarak zuhura geliyor ve bir anlamı var. Yani her zuhura gelen şeyin bize söyleyeceği, söylediği bir şey var. Her farkında olmadığımız şeyle aslında bir farkındalık kaybediyoruz. Bütünün içinden tamamlayıcı bir parçayı atlamış oluyoruz. Bunlar çoğalınca hayatımızdaki kör noktalar çoğalıyor ve bizi gören körler, duyan sağırlar haline getiriyor.
*
Dünyada tek olan her şey çok değerlidir. Onlara paha biçilemez. Bir ânın içindeki her şey de sadece o ân oradadır, tek bir kere yaşanır. Her yaşanan hayatımıza derinlik katacak hakikatler, sırlar taşır. Bu fırsatları kaçırmamak için yaşarken her olan bitene dikkat kesilmemiz, yaşadıklarımızın azami şekilde farkında olmaya çalışmamız gerekir. Yoksa o paha biçilemez fırsatları yitirir, zenginliklerimizden olur, insani manada günden güne yoksullaşırız. Bugün olan da esasen büyük ölçüde budur!
Gökhan Özcan, Yeni Şafak,11.06.2026
Gökhan Özcan, Yeni Şafak,11.06.2026
Bir amaç arıyordum.
İnsanların yüz yıldan fazla yaşamama nedeninin buna uygun olmamaları olduğunu anlamıştım.
Yani psikolojik olarak.
Sanki tükeniyordunuz.
Geriye devam etmenizi sağlamaya yetecek kadar bir benlik kalmıyordu.
Kendi düşüncelerinizden sıkılıyordunuz.
Hayatın kendini tekrarlayışından.
Bir süre sonra görmediğiniz hiçbir gülücük, bir jest kalmıyordu.
Dünya düzenindeki her değişiklik önceki değişiklikleri hatırlatıyordu.
Haberler haber olmaktan çıkıyordu.
"Haber" sözcüğü komik gelmeye başlıyordu.
Her şey bir döngüydü.
Yavaşça dönerek geçmişe doğru giden bir döngü.
Defalarca, tekrar tekrar aynı hataları yapmaya devam eden insanlara duyduğunuz hoşgörü azalmaya başlıyordu.
Bir zamanlar nakaratını çok sevdiğiniz ama artık her duyduğunuzda kulaklarınızı parçalamak istediğiniz bir şarkıyı sonsuza kadar dinlemek gibi bir şeydi bu.
📚| Zamanı Durdurmanın Yolları, Matt Haig
Reklam
Reklam