İnsanların hayatı dışarıdan göründüğü gibi değildir. Sessiz bir insan olmak beni güçsüz yapmaz. Aşağılamadan, alay etmeden, başarız hissettirmeden ve en önemlisi hayallerine gidecek yolda yalnız bırakmadan önce o insanın nelerle savaşıp mücadele ettiğini lütfen düşünün. Bir şeyleri yoluna koymak için uğraşan birine böylesine kötü hissettirmek çok acımasızca.
“Herkes kendi ışığıyla ışıldar. Hiçbir alev öbürüne benzemez. Büyük alevler vardır; küçük alevler, her renkten alev. Kimi insanların alevi o kadar durağandır ki rüzgarda bile dalgalanmaz, kimi insanlarınsa havayı kıvılcıma boğan çılgın alevleri vardır. Kimi saçma alevler ne tutuşur ne de ışık serperler; kimileri de öyle bir canlılıkla yalazlanırlar ki onlara bakınca gözlerimiz kamaşır, yaklaşırsak üstümüze ateş vurmuş gibi parlarız.”
En umutsuz anlarda elinde umut tohumlarıyla koşup gelen, sessizliğine ses katan, varlığıyla dahi güç bulabildiğin, yaralarını gösterirken endişe duymadığın, senin bile bilmediğin gizli yeteneklerini ortaya çıkartan, güçsüzlüğünde güç olan, rüyalarında bile onu yaşadığın birine sahip olmak belki de hayattaki en büyük hazinelerden biridir.