Yitik kadın
@dilab
ırk dil din renk mezhep cinsiyet ayrımı yapanlardan uzak,yeşile maviye hasret ,griye mahkum,umutlarını defnetmiş,siyaseti boşver film kitap felsefe edebiyat konuşan,tatlıyı acıyı hayata dair değil yemeğe dair seven biri...
48 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Puan vermedi·304 syf.·
2025 9. kitabı
Spoiler var...Henüz bitirmedim ama şimdiden tavsiye etmek istedim ,çevremdekilere de ediyorum. Klasik kişisel gelişim kitaplarından,aforizmalardan sıkılmış olduğum hatta itici bulduğum için cezbetti beni belki de diye düşünüyorum. Acele etmiyorum keyifle okuyorum, okurken an da kalmamı sağlıyor. Henüz hayatıma kattığım öğretileri yok o anlamda etkileyici değil gibi. Belki de roman olduğu içindir. Kurgu çok merak uyandırmıyor simdilik, İtalyan çocukla tekrar karşılaşacaklar mi sorusu haricinde. Sıklıkla kendimden bulduğum hatta doğruymuş demek ki yaptıklarım,hissettiklerim dediğim çok yerler var. İnsanın fıtratının temeli topraksa hayatının merkezinde de toprak olmalı. Sudan yaratılmış ve çoğunluğumuz su ise hayatımızda mutlaka Su (deniz vs.)olmalı. Yanımızda yöremizde aklıselim bir dost ,elçi, yoldaş adını siz koyun sizi anlayan ,dinleyen yol gösteren biri olmalı...şimdilik naçizane çıkarımlarım. Haaa bir de yazara ve diğer kitaplarına da merak edip baktırdı bu kitap bana
Reklam
Puan vermedi·160 syf.·
2019 27. kitabı
Huzursuzluk! kitabın içeriğinin yanında ne kadar basit bir duygu olduğunu farkettim ama maalesef sadece bu kadarını yapabiliyoruz onca yaşanan acıya. Öyle bir çağdayız ki diyemiyorum insanın olduğu her an, ilk insandan beri çağlar zulüm, kan... HARESE!!! Kadın olmak, kız çocuğu olmak hem de ezidi olmak ne büyük suçmuş!!! Yaşananlardan utanıp uslüba bakamadım. Oysa ilk Zülfü Livaneli kitabımdı hem de çok merak ettiğim.Bakış açımı, hassasiyetimi, hitabımı çok yakın buldum aslında.Diğer kitaplarında hangi kanayan yaralara değinmiş çok merak ettim. Kanayan ama meleknaz gibi sessiz sedasız kimsesiz sahipsiz yaralar!!!
