Dîlan
@dilanbulutt
Avukat
25 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
“Sokrates hakkında idam kararı verildiğinde, karısı, ‘Seni haksız yere mahkum ettiler’ demişti. Sokrates de o bilge alaycılığıyla, ‘Daha iyi ya, haklı olarak mı mahkum etselerdi?’ diye cevap vermişti. Ankara meyhanelerinde bu anekdotu anlatır, rakı kadehlerini tokuşturur, Sokrates’in zekasına hayran kalırlardı. Ama hapishaneye düşüp bu gri duvarların arasında kalınca anlamıştı ki Sokrates yanılmıştı. Haklı olarak mahkum edilmek, haksızlık yapılmasından çok daha iyiydi. Haksız yere içeri atıldığında, ortada ne bir suç ne bir gerekçe ne de bir anlam vardı. Keşke bir suçu olsaydı. Keşke bu düzen, onu hapse atarken haklı olsaydı. Keşke bu ceza, toplumun iyiliği için, adaletin bir parçası olarak verilmiş olsaydı. O zaman en azından bir teselli bulabilirdi ruhunda; pişmanlıkla, suçtan tiksinerek kendini yeniden inşa edebilirdi.”
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Beklemek deyince aklıma hep Walter Benjamin ‘in Portbou’daki trajik intiharı geliyor. Nazilerden kaçmak için her şeyi yapan, arkadaşları ile İspanya’yı yaya geçen ve Portekiz’e, oradan da Amerika’ya gitmek isteyen filozofun Gestapo’nun eline düşme ihtimalini düşünerek otel odasında morfinle canına kıyması, işkenceyi bekleme işkencesindense hayatına son vermeyi yeğlediğini gösteren müthiş bir örnek.”
“İşkence, insanın buluşu. Tekerleği bulan o zeki, yaratıcı insan soyu, belki de tekerlekten önce işkenceyi icat ediyor. Hayvanlar aleminde böyle bir şey yok; ne içgüdüsel ne bilinçli. Öfkelenebilirler, hırlayabilirler, bir aslan kükrer, bir köpek dişlerini gösterir ama acı çektirmeyi bilmezler, çünkü onu icat etmemişler. İşkence, insanın kötü zekasının sonucu; bir sanat gibi tasarlanmış, bir bilim gibi mükemmelleştirilmiş, bir zevk gibi kullanılmış. Hayvanlar öldürür, parçalar ama acıyı bir amaç haline getirmez. İnsansa bu dünyada hem mucit, hem kurban hem de cellat. İşkencecinin hedefi, kurbanında, kendine acıma duygusu uyandırmak. Oysa bu korkunç bir tuzak; insan kendini eleştirebilir, üzebilir, yenilmiş hissedebilir, ama kendine acımak… Hayır, bu olmamalı. İnsan kendine acımamalı. İşte işkenceciler bunu ister; ruhunu zayıflatıp seni kendi gölgene bağlamak.”
“Düşünceleri daima isabetli olan amcam bir gün beni sokakta durdurup sordu;
‘Zebaninin cehennemdeki ruhlara nasıl işkence ettiğini biliyor musun?’
‘Hayır,’ dediğimde, ‘Onları bekletir,’ diye yanıtladı.”
~Carl Jung
“Hobbs çevresinde gördüğü delilikten korkuyordu, çünkü kendi içinde olan bir şeyin uzantısıydı bu delilik. İnsanların gerçekte olandan daha deli ve tuhaf olmalarını istiyordu, o zaman kendisini, kendi eğilimlerini, dağınık düşüncelerini ve gerçekleşmemiş özlemlerini hastaların tam olarak gelişip patlak vermiş deliliğinden ayıran sınırı görebilirdi çünkü.”
