Şeküre’nin yüzünün İtalyan üstatlarının usülleriyle yapılmış bir resmi olsaydı yanımda, demek ki, on iki yıl süren yolculuğumun ortalarında bir yerde geride bıraktığım sevgilimin yüzünü artık hiç mi hiç hatırlamıyorum diye kendimi yersiz yurtsuz hissetmeyecektim hiç. Çünkü içinizde kalbinize nakşeylediğiniz bir sevgilinin yüzü yaşıyorsa eğer, dünya hâlâ sizin evinizdir.
Ölümde, hatta daha yaklaşırken bile saklı kudretler, gizli yardımlar, hayatın kendisinde bulunmayan bir “nezaket” vardır. Aşıklar ve şarkı söyleyen şairler gibi, hastalar da kendilerini ruhlarına daha yakın hissederler.