dîlan kundera
@dilankundera
29 okur puanı
Ekim 2017 tarihinde katıldı
Ölümde, hatta daha yaklaşırken bile saklı kudretler, gizli yardımlar, hayatın kendisinde bulunmayan bir “nezaket” vardır. Aşıklar ve şarkı söyleyen şairler gibi, hastalar da kendilerini ruhlarına daha yakın hissederler.
İnsan olabildiğince azla yetinmeye alışmak zorunda. Ne kadar az şey istersen o kadar azla yetinebilirsin, gereksinimlerin ne kadar sınırlıysa o kadar iyi. Şehir, insanı bu duruma getiriyor. Düşüncelerini tersyüz ediyor. Yaşama isteği yaratıyor, aynı zamanda da yaşamını elinden almaya çalışıyor. Bundan kurtuluş yok. Ya becerirsin ya beceremezsin. Becerirsen bir dahaki sefere yine becerebileceğine güvenemiyorsun. Bir kez beceremezsen de bir daha asla beceremezsin.
can yay.
Amerika’nın hâlâ büyük yazarları yoksa bunun nedenlerini başka yerde aramamalıyız: Düşünce özgürlüğü olmadan edebi deha olmaz ve Amerika’da da düşünce özgürlüğü yok.
Prensler şiddeti, deyiş yerindeyse maddeleştirmişti, günümüzün demokratik cumhuriyetleriyse onu, baskılamak istediği insan iradesi kadar zihinsel bir şiddete dönüştürdü.