dilara çelebi
@dilaraaclbb
Sen hangi kuşun kanadıyla yaralısın böyle, yüzün hep kitaplara dönük..
Yüksek Lisans
29 okur puanı
Ağustos 2024 tarihinde katıldı
Yaşam mücadelesinin zalim ihtiyaçlarının baskısı altında, yavaş bir evrimle hayvanlıktan çıkmış bu insanların çoğu, dış koşulların onları dürtüklemesi kesildiği anda geriye doğru gitme eğilimi taşır. Coşkulu bir ideal susuzluğunun ve belli bir ruhsal asaletin, hayvanlıklarını kademeli olarak aşmayı içeren o zahmetli ödevi sürdürecek içsel gerekçeleri sunmadığı kişilerin tümü kendilerini rastgele sürüklenmeye bırakırlar.
Yaşarken ölümü arzulayacak kadar yorulmalı..
Neden vaziyeti, ruhu, fikri ve sanatı yüce ve derin olanlar kederlidirler? Ve neden vaziyeti, ruhu, fikri ve sanatı ahmakça, zelil ve bayağı olanlar mutludurlar?
Neden insanlar sarhoşluk ve başıboşluğu seviyorlar? Çünkü insanın dünyaya olan bağı azalır. Sırtından varlığın ağır yükü düşer ve var olmanın bıktıran ve kalbi sıkıştıran ağır yükü hafifler...
Neden yüce ruhlar ve derin gönüller kederi, hazanı, suskunluğu ve ölümü daha çok severler?.. Kendilerini bu anlarda, âlemin sonsuz sınırına daha yakın hissediyorlar, değil mi?
İstedim ki, deryaya gideyim.
Dertlerle dolu olan kalbimi azgın dalgalara teslim edeyim ki; dalgaların darbeleri bedenimden gamları söksün ve parça parça deryaya atsın.
Böylece kalbimi billur damlası gibi pak ve şeffaflaştırsın...
İstedim ki, tehlike girdaplarının ortasında aşka sığınayım.
Tufanların karanlıklarında yorgun gözlerimi nura açayım.
Ölüm ejderhasının dişleri arasında rahmet meleğine yöneleyim...
Zekâsının hep tekniğe doğru kayışı da bu sevgisizliğin doğurduğu güvensizlik psikolojisinden ileri gelse gerektir.
