Meşgûfâne
@dildaadee
“Okumak, iki ruh arasında âşıkane bir mülâkattır.”
...
| ℰ
instagram.com/mesgufane?igshi...
Biz farkında olsak da olmasak da aklımızın ürettiği her şey sonunda kalbimize dönüp gelir. Bu durumda insana düşen kalbini akla uydurmaya çalışarak muhalefet etmek değil, bilakis aklını kalbe uydurarak icraat yapmaktır. Kaldı ki akıl kalbe durmadan bilgi gönderir. Bunu yaparken ne kadar samimiyse kalbi etkilemesi de o mertebe derinden olur. Etkileme gücü insanın dilindeki kelimeleri azaltır ve kalp hissettiğini ifadeden vazgeçip suskunlaşır, hal ehli olur. Bu da cezbedici bir derinliktir.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Aklın kalp için çalışması yükselmenin, kalbin akıl için çalışması düşüşün göstergesidir. Akıl kalp için çalışırsa ruh, kalp akıl için çalışırsa nefis bedene hâkimiyet kurar. Aklını kalbine uydurarak yürüyenler başka bir ülkeye, nefsine uydurarak yürüyenler daha başka bir ülkeye çıkarlar. Çünkü kalbin bilgisi aklın bilgisinden daha ulvidir. Akıl kalbin bildiği gibi bilemez. Akıl mesafelidir, şüphelidir, şüphecidir ama kalp dokunarak, hissederek, inanarak bilir.
Cismile varmak güç ise kalb ile varmak yiter
Akl irişmez seyr-i kalbin sal u ruz u mahma
Kuddûsî
Bedenen sevgiliye erişmek imkânsız ise de kalben yanında olmak yeter... Çünkü kalp seyirlerinin (kalpte yapılan yolculukların) yılına da ayına da gününe de akıl erdirmek imkânsızdır.
Hamiş: Kalp, kavrayışını olumlu yönde arttırınca aklın soyut zekâsından daha derin ve daha sağlam bir kavrayış düzlemine yükselir. Ve insanın yaptığı her iyilik kalbin marifetini arttırır, onu hikmete yöneltir. Nasıl ki kötülükler marifeti giderip hikmeti perdeliyorsa...
Bu tanımlardan sonra benim vardığım sonuç şu: Kalbe göre aklımız, ruhumuz, canımız veya nefsimiz sıfır numara gözlükler gibidir. Kalp hangisini takarsa baktığı nesneyi, olayı, hissi, düşünceyi öyle görür. Önemli olan kalbin bakmasını bilecek uyanıklıkta olması, içindeki Rahmânî güzelliğe yakışır hareket etmesidir. Çünkü bakma doğru olursa görme de doğru olacaktır.