Dilek
@dileeek
Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni
33 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Spoiler içerirEdebiyat & Roman
Reşat Nuri Güntekinin 1928 yılında yayımlanan kitabı “Acımak”
Ön yargının, yanlış taraftan bakmanın ömürlük bir pişmanlığa sebep olabileceğini derinlerde bir yerleri acıtarak anlatan bir roman. Anlatıcı, okuyucuya iki farklı bakış açısı sunuyor önce Zehra’nın gözünden sonrasında Mürşit Efendi’nin gözünden olayları aktarıyor okuyucuya. Romanın başında Zehra ile ilgili okuyucunun olumsuz düşünceye kapılmasına sebep olan, onun katılığı karşısında bu kadar da olmamalı dedirten anlatıcı sonrasında Zehrayla empati kurmamızı ve onun acısını hissetmemizi sağlıyor. Acıma duygusundan yoksun olan Zehraya acıyor okuyucu. Zehrayla birlikte okuyucu da bir aydınlanma yaşıyor aslında. Birbirine zıt iki pencereden ömrü boyunca yanlış tarafa baktığını hisseden Zehra, derin bir pişmanlık yaşıyor romanın sonunda. Çünkü o yanlış pencere aslında onun çocukluğunu hayallerini özellikle de hiç hissetmediği merhamet duygusunu ondan çalmıştı. Babasına duyduğu derin öfke ve kırgınlık gelecekle ilgili bir yuva hayali bile kurdutmamıştı ona. Kendini öğrencilerine onların eğitimine adamıştı Zehra. Mürşit Efendi ise sıcak bir yuvaya ulaşma arzusunun bedelini ömrüyle çocuklarının saçını bile açıktan okşayamadan ödemek zorunda kalmıştı. Mürşit Efendi en saf duygularla girdiği bu yolda kandırılmış, yıpratılmış ve kişiliğini yitirmişti. Kayınvalidesinin ve karısının yanlışlarını görmezden gelerek yok sayarak yaşamaya çalışmış fakat gerçeklerle yüzleştikçe kendini kaybetmişti. O artık bambaşka biri olmuştu. Ama içindeki o saf temiz adam hala yaşıyor ve yazıyordu. Zehra önüne konulan bir sandığı açınca anlayacaktı her şeyi. Babasının masum olduğunu onu okutabilmek için sersefil yaşadığını okul bahçesinde tanımazdan geldiği utandığını babasının onu okutabilmek için o hale düştüğünü… Oysa insan kilitli bir