Harika bir kitap daha! Sonu yine ters
köşe yok artık dedim yine sonuna geldiğimde , sevindim de aslında Tarih sevgim zaten vardı ama Ahmet Ümit sayesinde daha da arttı
"..İnsan, tarihin rüzgarı karşısında, okyanusa düşmüş bir ceviz kabuğu gibidir. Ne kadar şuurlu davranmaya çalışırsa çalışsın, kaderi dalgaların insafına kalmıştır."
"...Sokağa çık da sor bakalım. Tarih deyince sana ne cevap verecekler. Ben Söyleyeyim, Altaylardan gelen atalarımız, diyecek , o da dili dönerse... Yiğitlik diyecek, kılıç, at, bayrak... Hepsi bu... Ne atalarının tarihini bilir bunlar, ne de kültürünü... Kültür diye sor mesela, iyice alıklaşırlar karşında. Tamam, kültürü bırak, dini sor, İslamiyet'i... Söyleyecekleri on kelimeyi geçmez.