Dilek Enli
@dileken7
Evet, yanlızca bir gezgin, yeryüzünde bir yolcuyum ben. Ya sizler daha önemli işlerle mi meşgulsünüz?
22 okur puanı
Şubat 2024 tarihinde katıldı
Charles DİCKENS - İki Şehrin Hikayesi·464 syf.·1000Kitap
10/10
Beğendi
·2022 1. kitabı
"Zamanların en iyisiydi, zamanların en kötüsüydü, hem akıl çağıydı, hem aptallık, hem inanç devriydi, hem de kuşku, Aydınlık mevsimiydi, Karanlık mevsimiydi, hem umut baharı, hem de umutsuzluk
Lev N. Tolstoy - İvan İlyiç'in Ölümü·83 syf.·1000Kitap
10/10
Beğendi
·2024 3. kitabı
Tolstoy bu kısa romanda ölüme giden bir adamın yaşamış olduğu hayatla hesaplaşmasını anlatır. Kırk beş yaşında, Yüksek Mahkeme üyesi olan ve 'yaşadığı hayatın, yaşanması gereken hayat olduğuna' inanan İvan İlyiç, hasta yatağında acı içinde kıvranırken bunun doğru olup olmadığını kendine sorar.
İnsan, hayatı boyunca yaşamın bir sonu olduğunu aklından uzaklaştırır, günlerini hiç ölmeyecekmiş gibi geçirir. Bu nedenle de ölümle karşılaştığında, yanlışlarını düzeltme fırsatını da elinden kaçırmış olur ve kendisiyle umutsuz bir hesaplaşmaya girer.
"Belki de sürdürdüğüm yaşam, sürdürmem gereken bir yaşam değildir."
Victor Hugo - Bir İdam Mahkumunun Son Günü
Puan vermedi·90 syf.·
2024 5. kitabı
Bu kitap darbe ile başa gelen Louis Bonaparte'ye karşı çıktığı için hayatının beş yılını sürgünde geçiren Victor Hugo'nun başkaldırı güncesidir.
Asıl suçlu kimdir? Cinayeti işleyen katil mi, idama mahkum binlerce insanın katledilişini bir şölen gibi izleyen toplum mu? Suç bir hastalıktır ve suçu işleyen de hastadır. Yapılması gereken suçu oluşturan etmenleri ortadan kaldırmaktır. Halk, hükümetlerin sonsuz güç ve baskılarıyla, çorap değiştirdikleri gibi değiştirdikleri yasalarla, kafalarına göre çıkardıkları vergilerin pençesinde can çekişiyorlardı. Açlık, yoksulluk ve sefaletin avucu içine aldığı toplumlar suça meyilli toplumlardır. Çünkü refah içinde yaşamaları için gereken şartlar mevcut olmamış, böyle bir hakka layık görülmemişlerdir. Monarşinin egemen olduğu toplumlarda gelir dağılımı uçurumunun kapatılması ve yakıcı yoksulluğun giderilmesi için yeni bir medeniyet algısına ihtiyaç vardır.
- "Olayların kaynağını binlerce fersah ötede aramak ve caddenizi yıkayan suyun Nil'den geldiğini varsaymak ilginç bir saplantı!"
Fyodor Mihayloviç Dostoyevski - Beyaz Geceler·218 syf.·1000Kitap
8/10
Beğendi
·2024 4. kitabı
Rusya'da mayıs sonundan haziran ayı sonuna kadar süren, havanın tam olarak hiç kararmadığı St. Petersburg’un beyaz geceleri.. Derin bir yanlızlıkla pençeleşmekte olan hayalperest genç adamın 4 günü anlatılmaktadır. Bölümlere 4 gece diye ayrılsa da toplamda 6 gecelik bir zaman diliminde geçmektedir. Bu zaman dilimi Rusya'nın Beyaz Geceler'ine denk gelmektedir. Genç adam sokakları arşınlarken kendisi kadar yalnız olan Nastenka adında bir kızla tanışır böylece aralarında doğan dostluğu ve aşkı konu almaktadır.
Bu kitabın sonuna geldiğimde arkama yaslandım ve William Shakespeare'den şu satırların gözlerimin önünde sıralandığını hayal ettim;
"İnanıyorum söylediğini candan söylediğine,
Ama bugünkü karar yarın bozulur çok kez,
Kendi kendinize verdiğiniz sözü tutmak,
En çabuk unuttuğumuz şeydir ne yapsak.
Mademki bu dünya bile yok olacak bir gün,
Sevginin bitmesine insan neden üzülsün?
Aşk mı kaderi kovalar kader mi aşkı,
Daha kimseler çözemedi bu bilmeceyi."
Fyodor Mihailoviç Dostoyevski - İnsancıklar·184 syf.·1000Kitap
10/10
Beğendi
·2023 2. kitabı
Fyodor Mihailoviç Dostoyevski'nin ilk romanıdır. Eser, mektup-roman tarzında yazılmıştır. Rus edebiyatında sık sık karşılaşmakta olduğumuz ve her dönemin en belirgin sorunlarından olan yoksulluk vurgulanmak istenmiştir. Dönemin St. Petersburg'unu ve yoksulluk içinde bir toplumun talihsiz yaşam şartlarını göz önüne sunmaktadır. Yaşlı bir katip olan Makar Devuşkin, uzaktan akrabası ve biricik aşkı olan yetim kalmış, genç ve güzel Varvara Dobroselova'nın sıkıntılarına büyük fedakarlıklar göstererek çare olmaya çalışır. Yoksul insanların değişmez ve birbirine çok benzeyen kaderleri, çektikleri ortak acılar farklı karakterlerle okuyucuya aktarılmaya çalışılmış. Okuyup bitirdiğimde buruk bir his kalmıştı yüreğimde. Kitapta beni en çok etkileyen kısımı paylaşmak istiyorum. Devuşkin'in kaldığı odanın yanında bir aile yaşıyordu, ve söyle diyordu bu zavallı İNSANCIKLAR için;
"Odaları hep sessiz sakin olur, sanki içeride kimse yaşamıyormuş gibi."