Gençken bitmez tükenmez bir gücün olduğuna inanırsın. Kitaplar da durmadan destekler seni: Hiçbir şeyi olduğu gibi kabullenmemek, dünyayı alt etme duygunu destekler. Ama gün gelir bir de bakarsın ki miskin bir memur, geveze bir öğretmen olup çıkmışsın! Çevrendekilere - o eleştirip durduğun insanlara - benzeyivermişsin! Hayatı kabullenmişsin, bir aptal gibi. Ve sürüklenip gidiyorsun.
"Dünya ehli kınamayı ve melamet etmeyi sever. Gıybet, çekiştirme ve iftiralar... O yüzden sabretmelisiniz. Ağalar! Bu sabır iksir-i azamdır, kibrit-i ahmerdir. Allah kapıları açar ve kapatır. Sizin dünya ehli ile ne işiniz var? Yaptığınız işi doğru buluyorsanız ve Allah bundan razı ise tevekkül edin. Ellerinizi yere vurup ayağa kalkın!"