Gençken bitmez tükenmez bir gücün olduğuna inanırsın. Kitaplar da durmadan destekler seni: Hiçbir şeyi olduğu gibi kabullenmemek, dünyayı alt etme duygunu destekler. Ama gün gelir bir de bakarsın ki miskin bir memur, geveze bir öğretmen olup çıkmışsın! Çevrendekilere - o eleştirip durduğun insanlara - benzeyivermişsin! Hayatı kabullenmişsin, bir aptal gibi. Ve sürüklenip gidiyorsun.