dilşah arıç
@dilsaharic
Şu anda okuduğu kitap
Nihayet, muvaffak olamayacağını anlayarak geriye döndü. Fakat aczini anlayınca birdenbire isyan etti. Hayatının bütün felâketleri, bazan bir torbayı bile yerinden kaldıramayacak kadar iradesiz olmasından geliyordu. Parasını idare edemeyişi, diş ağrıları, kıyafetini ihmal edişi, başkalarına ve kendine verdiği sözlerini tutamayışı, yapılmayan vaidlerin kendine ve başkalarına karşı utancı, hep yarıda kalmış nice tasavvurlar.
Reklam
Izdırabın verdiği intibah zamanlarında, kendi kendini aldatmak, başkalarını kandırmak kadar basit değildir ve insan kendi içindeki adaletten ürkmeye başlar.
Seri Genel İnceleme
Yüzüklerin Efendisi’nin en şanslı okurlarından biri olduğumu düşünüyorum.
Çünkü önce kitapları okuyacağım diye hiçbir zaman film uyarlamasını izlemedim. Yıllarca bahsi geçen ortamlarda bile gözlerimi, kulaklarımı kapattım :)
Böylece hikâyeye zihnimde hiçbir hazır görüntü olmadan başladım. Karakterlerin, mekânların, olayların ve diğer tüm detayların canlanması tamamen kendi hayal gücümle şekilendi.
Hikâyenin temeli basit aslında: Küçük bir halkın içinden çıkan sıradan birinin, kimsenin üzerine almak istemeyeceği bir sorumluluğu yüklenmesi. Ancak Tolkien’in başarısı, bu temel fikri geniş bir dünyaya yerleştirmesinde yatıyor. Orta Dünya inşası öyle detaylı ki; sadece coğrafya ve tarih değil, kültürler, diller, gelenekler ve günlük yaşam ayrıntıları bile özenle işlenmiş. Bu yönüyle , kitap neredeyse yaşayan bir dünya hissi verdi bana. Ama bazı yönleri de okurken beni zorladı. Bunlardan biri betimlemelerin yoğunluğuydu. Bu sebeple hikâyenin akışı yer yer yavaşladı. Kadın karakterlerin azlığı da dikkatimi çeken diğer bir detaydı. Orta Dünya o kadar zengin ve canlı bir evrenken, kadınların hikâyede sınırlı bir rol oynaması biraz eksik hissettirdi.
Karakterler açısından baktığımda hem çok güçlü hem de eksik kalan noktalar var. Frodo’nun taşıdığı yük, Sam’in sadakati ve Gollum’un iç çatışması gerçekten çok başarılı işlenmiş. Ki bu karakterler hikâyenin duygusal çekirdeğini oluşturuyor. Ancak bunun yanında daha zayıf bırakılmış, potansiyeli yüksek olduğu hâlde fazla derinleştirilmeyen karakterler de var bence. Örneğin Legolas ve Gimli hikâyede kritik bir rol üstleniyor olsalar da kişisel geçmişlerine ve iç dünyalarına pek yer verilmemiş. Boromir’in çelişkili psikolojisi ve Faramir’in babasıyla ilişkisi daha kapsamlı işlenebilirdi. Arwen ise hikâyede oldukça geri planda
Evet, işte sevgili dostlar sonunda burada, Deniz’in kıyılarında Orta Dünya’daki yol arkadaşlığımız bitiyor. Barışla gidesiniz! Ağlamayın, demeyeceğim; çünkü bütün gözyaşları kötü değildir.
Reklam