Dilara Yiğit
@dilzey
Şeker portakalı çocukluğumun en naif, en nadide yanıdır, beni ben yapan asıl kitaptır. Vasconcelos kitabı hangi ruh halindeyken yazdı bilmiyorum ama sanırım hepimizin yüreğine dokunmayı başardı bu kitabıyla. Zezenin acısını yedide de olsam yetmişimde de olsam hep bir yanımda taşıyacağım. Kim demiş sadece çocuk kitabı diye? Kitap bittiğinde kendime o kadar kızdım ki, büyük bir mücevheri nasıl göz ardı etmişim diye o kadar kızdım ki kendime. Bu hazine değerindeki kitabı daha erken okumalıydım. Zeze'nin acı içinde kıvrandığı ama ölmeyip yaşadığı o hayatına bodoslama girdim. Şimdi acının ne demek olduğunu daha iyi anlıyorum. Uyuyalım Zeze.
Bu kitabı boğazımda bir yumru varmış gibi okudum, sanki koca bir taş yutmuşum nefes alamıyormuşum gibi. Benim için o kadar muazzam bir kitaptı ki buraya ne yazsam, az gelir. Khaled Hosseini bizi toz pembe bir hayattan alıp hayatın acımasız gerçeklerinin önüne atıyor. Kitabın Afganistan’ın savaş zamanlarında geçmesi beni daha çok etkiledi. İnsanların gördüğü eziyet, vicdansızlık korkunçtu. Okunması bile insanın kalbini burkuyorsa kim bilir yaşamak ne kadar ağır ve katlanılmazdır. Emir’in vicdanıyla olan savaşı, Hasan’ın eşsiz sadakati ve dostluğu beni fazlasıyla etkiledi. Hepsi birbirinden anlamlı ve özeldi. Kitabı okurken; pişmanlığı, çaresizliği, fedakarlıkları dibine kadar yaşadım. Kısacası eşsiz bir kitaptı...
