Yorgunluk, anıların çöplüğünü karıştırıyor ve mutluluk kırıntılarını çıkarıyordu. Gerisi bunalım ve pişmanlıktı. Geçen her dakika fosil haline gelmiş bir zamandan koparılıyordu sanki.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Birbirimize yabancıyız madam, ve inanınız ki iki sütlü kahvenin önemini abartmıyorum...
"Kendimi harcayarak sizi bir an güldürebildiysem, mutlu hissederim kendimi: Güldürmek, bundan daha soylu ne olabilir?
Susuyorduk ve anlamlıydı bu; sessizlik dayanılmaz değildi. Şaşkın bir hava buluyordum onda, ama belki de yalnızca umuda gereksinimim vardı benim.
"İnsan durmadan yolculuk edince sonunda hiç kimseyi tanımıyor..."