Eğer mecbur olursan her şeye alışabiliyordun. Artık bunu biliyordu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kendi kaynaklarına bırakılmış insanların yaşamaktan vazgeçip yalnızca hayatta kalmaya çalıştıkları bir nokta vardır. Bütün taze enerji kaynaklarını tüketmiş olan vücut, depoladığı kalorilere başvurur. Düşüncelerin keskinliği bulanıklaşmaya, algılama daralmaya, nesnelerin kenarları kıpırdanmaya başlar.
“Elinden geleni yap, gerisini unut”
Seni bir gören olsa, çığlık atacağını düşünür. Ama sen gülüyor olacaksın, değil mi? Çünkü deliren insanlar hayatları sona ererken böyle yaparlar, gülerler... gülerler... ve gülerler.
Burası bir ineğin içi kadar karanlık.