Şu an belki de insanlık gecikmiş, ergence bir her-şeyi-parçala-gitsin sürecinde, bir kendine zarar verme ve nihilizm evresinde, çünkü hayata gelmeyi biz istemedik, koruyup kollamak zorunda olduğumuz bir gezegende yasamayı biz, istemedik, böyle tam anlamıyla, haksızca ve kasvetli bir biçimde yapayalnız kalmayı biz istemedik.
Sırf seyretmek için, her şeyi bir yana bırakabilirsin. Dünyanın içini dışını, uzayda kapladığı küçücük boşluğu öğrenebilirsin. Yıldızları gerçek anlamda asla kavrayamayabilirsin, ama Dünya'yı bir başka insanı tanıdığın biçimde tanımayı becerebilirsin.
"Ev nerededir?" sorusunun tam yanıtı daha karmaşıktır... ama bazı bakımlardan içsel bir yerdir; mekândan çok zaman içinde bir yer, bir kadının kendisini tek parça hissettiği bir yer.