Sessiz ,sakin her şeyi gerektiğinde yapan gerektikçe konuşan insanları severim. Dünya'nın gürültüsüne bir de ben gürültü bırakayım demeyen , nahif yürekli , zorluklara bir zorluk da ben koyayım demeyen , kolaylaştıran, bakışlarıyla bile tebessüm eden sakin ruhlu insanları severim.
Hak dinini kabul ettikleri için kendilerine zulmedilen eski insanların hep yeni bir darbe beklemeleri gibi , yeni bir acıyı daha bekleyerek bütün varlığım kederli bir hal aldı, bunun altında da çocukluğun çekiciliği ve ataklığı boğulup gitti.