Kendimi o kadar aptal buluyorum ki! Şu anki yaşamımda mı böyle oldum, yoksa önceden de mi böyleydim? Öbür gün bir ay bitiyor... bana ne yapacak şimdi, yoksa unuttu mu beni, mutlu sonuma kadar çalıları budayıp buket mi bağlayacağım?
ne zaman şenlikli bir yere adım atsan sımsıkı tutunuyorsun kendine. insanların arasından süzülürken ellerini göğsünde bitiştirip kimseye kaptırmamak için beni kalbine yaslıyorsun. uykundaki taşı kavrarkenki gibi güven dolu ellerin. bu hallerini çok seviyorum, çok. ruhunu elinden kaçırmaktan korkan yaban insanların masum ürküntüsü var sende.