Çarpan her yürekte merhamet gerek:
Yurdunda aç ölen insanlar varken,
Paranı çılgınca israf ederek
Kumara, içkiye, lükse dökme sen
Kalpsiz bir kör gibi dolaşma bar, bar
"Sustum.Gerçek ve derin bir susma benimkisi.Hayatın devamlılığına ihanet eder gibi doldurdum hayatı.Yerinde sayan,sende asılı kalan ruhumu yaşatma çabası içerisindeyim.Paylaşılmayı isteyen arsız yüreğine yenilmeyeceğim.Gözlerinin değdiği kim varsa orada kal.Sana kanlı canlı bir daha gözlerimi vermeyeceğim".
..çünkü bizler yaşamdan elini eteğini çekmiş, kör topal yaşayıp giden insanlarız. O kadar kopmuşuz ki yaşamaktan, zaman zaman gerçek "canlı yaşam"a karşı bir tiksinme hissediyoruz, bize hatırlatılmasına bile tahammül edemeyebiliyoruz.