Eylül”üm.
Güzeller güzelim.
Annemmmmm.
Saçlarına nazar boncuğu taktığım.
Sarıp sarmaladığım.
Yoldaşım.
Yarınım.
Sırdaşım.
Güzel kızım benim.
Gelemedim diye kızgınsın bilirim ama anneler bazen böyledir.
Yeterim sanar, çabalar çırpınır son gücüyle hadi bi kere daha kalk dese de yetemez bazen.
Düşer kalkamaz.
Çıkarım sandığı kuyulardan çıkamaz bazen.
Güçlü görünürler elbet ama onlar da bazen güçsüz düşerler.
Halimden anlarsın bilirim.
Yormazsın hiç.
Hep dinlersin,
Susan yanlarımı konuşturur,
Yaralarıma su serpersin.
Hayalinle sarar sarmalarsın sen de beni.
Gönül koymaz açarsın hep kollarını..
Ben biraz babanla sohbet edeyim sen de dinle bizi emi.
Çünkü babana doyamıyorum son zamanlarda.
Yolumu aydınlatan bir ışık gibi içimi de aydınlatıyor son zamanlarda.
Yaşadıkça yaşayasım,
Sevdikçe sevesim,
Sardıkça sarasım geliyor.
Bi gün dünyaya geldiğinde gülüşünle babanla yarış istiyorum.
Dur ve dinle !
Sana açılan gönül kapımdan bir gir, neşe ve mutluluklar var inan... Sessiz haykırışlar var sinemde dileme vuramadığım sana kıyamadığım, söyleyip te seni De yakamadığım ateşler var gönlüm de...
Anla beni ey can birtek sensin bulamadığım..
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
N'olur bir gün beni kapında olsun dinle
Öldür bendeki beni sonra dirilt kendinle..
Yavuz Bülent Bâkiler
Yavuz Bülent BâkilerUnut Ama SevMüzik
Bi’ bak gerçekten uzak mıyım?
Yoksa yasak mıyım?
Anla beni
Kendinden şaşmadan, yüreğinden taşmadan
Dinle beni”
Günlük 570
24.06.2026
Uzun zamandır yazmayı bırakmanın acısını çıkarırcasına kanattım elimi.
Yazarken öylesine sıkmışım işte kalemi.
İnan bana arkadaşım; Biliyordum. Hissediyordum. Ne sözleri birbirine uyuyordu ne davranışları.
Seven sevdiğine kullanmaz o kelimeleri.
Ben sevmediğime dâhi kullanmamıştım bir kez olsun o zehirleri.
İşte günlük yazmayı bırakmamın nedenini anlatacağım dinle beni...
Rüznâme-i senin içün ettim ihtitâm
Ki lâyık idün yevm-i külliyanıma sen
Lâkin cefâpîşem etti ruhunu feverân
Anladım ki bâid-i sevdâ istersin sen
Cünha saymazım çün göynüm virân
Uzletimden kopardın meni zorla sen
Aysarı değildir hasletim ki ne bu hüsran
İnhisara müddeî hem rind-meşrepsin sen
Her bir kelimede saklı olan hikaye sen.
Çöz şimdi tüm bulmacayı, değil hiçbir tanıdığın ben.
Hallerimi değişken buldun, her sözüm seni tartmak üzerineyken.
Hani sevdiğin tüm şiirlerimden ettim ferâgât, sırf istedin diye sen.
Yorgunluğum ve solgunluğum, haklılığıma kırgınlığımdan aslen.
Her vakâyı hisseden benken saygımdan sustum, geldim bilmezden.
Hata benim bilirim, tüm tecrübemi ve ihtiyatımı bıraktım elden.
Suçlamam o kartalı yalnız uçmayı sevdiğinden...
Bilinen bir hikayenin bilinen bir sonunda buldum yine kendimi.
Bir zamanların meşhur beyiti sardı çevremi.
Bir incelik yap bana.
Sadece dinle beni
Varlığına sesin karışmasın
Dinle anlatacağım onca şeyi
Ve sadece ben varım diye bak
Bir incelik yap
Ruhum dinlensin omzunda