Normal İnsanlar'ı genel olarak beğendim. İlk başta sıradan bir konu gibi gelse de aslında kitabın gücü de bu sadelikten geliyor. Karakterler öyle olağanüstü kişiler değil; her gün çevremizde görebileceğimiz, hatta bazen kendimizi bulabileceğimiz kadar tanıdıklar. Ne beyaz atlı prens var ne de mükemmel bir kadın karakter. Belki de bu yüzden adı "Normal People".Hiçbir karakter idealize Hiçbir karakteri sizin idealize etmenize de izin verilmemiş.Tüm karakterlerin hataları, eksikleri ve karmaşaları var. Bu da onları daha gerçek ve samimi kılıyor. Konu çok şaşırtıcı ya da ilginç değil. Sessizlikler, kaçamak bakışlar, söylenmeyen cümleler… Hatta o kadar çok iletişimsizlik var ki karakterler arasında, okurken lütfen artı kafanızdakini söyleyin diye sitem edebilirsiniz. Artıları ve eksileri ile birlikte, insan ilişkilerinin karmaşıklığını sade ama derin bir şekilde anlatıyor kitap.