● Her lisân bir insan ise
Her kitap da o insanın bakış açılarını geliştiren bir pencere olur.
Saatlerimiz nihâyete ermeden, pencerelerinizi çoğaltmaya bakın.
"En iyisi bunu şimdi değil de yarın yapayım," düşüncesine sürüklenmemize yol açan yanılgıyla baş edebilmek için önerdiğim stratejinin esası, bunun insan oluşumuzdan kaynaklı ortak bir sorun olduğunu idrak etmemizde yatıyor. Gelecekte nasıl hissedeceğimizi tahmin etmede pek başarılı değiliz. Gelecekle ilgili tahminlerimizde aşırı iyimseriz ve ertesi gün olduğunda bu iyimserliğimizin yerinde yeller esiyor. Moralimiz bozulduğundaysa kendimizi önceki bölümün başında anlattığım vaziyette, yani iyi hissetmenin cazibesine kapılmış halde buluyoruz. Böylece elimizdeki işi savsaklamaya başlıyoruz.
Harekete geçmek için illa motive olmamızın ne gerekli ne de yeterli koşul olduğunu idrak ederek, kişisel hedeflerimizi kolayca hatırlayabilir ve hemen işe koyulabiliriz. İlerleme kaydettikçe kendimizi daha iyi hissedecek ve önümüze koyduğumuz hedeflere doğru daha büyük adımlar atacağız.
Önümüze koyduğumuz hedefe giden yolda en sık düştüğümüz tuzaklardan biri budur: Bir işi yapmak için illa canımızın istemesi gerektiğine inanırız. Böyle bir şey yok. Ve hayatımızdaki pek çok sorumluluk için geçerli olduğu gibi, bunu da canımız istemeyecek, hem de hiç! Mesele şu ki harekete geçmemiz için illa yapmamız gereken şeye motive olmamız gerekmiyor. Bir şeyi içimizden gelmese de yapabiliriz.