"Peki bir insan ne zaman ölür?" diye sordu Matruşka müzik bittiğinde.
Cevap vermedim.
"Yok mu ölmenin bir yolu?" dedi ısrarla bana bakarak. "Bedenleri ölenlerin anıları yaşıyor dirilerde."
"Günün birinde her şey ölür" dedim. "Ölümden önce de ölünür sonra da. Güzeldir bu. Hiç kimsenin seni tanımadığı bir bin yılda, çoktan çözülüp dağılmış moleküllerin hala etraftayken senin varlığına dair tek bir fikir bile yoktur artık ortada. Bu huzur vermiyor mu sana?"
Sustu, sessizce başını salladı.