İnsanın insanın üzerine titrediği, insanın insana sığınak ve yurt olduğu bir dünyayı özlüyorum. Ancak geldiğimiz noktada dünya bir ihtimam ahlakını çoğaltmıyor, barbarlık ve kötülük kol geziyor. Terör, kendisine benzemeyen her şeyi yok ediyor ve insanlar arasına nifak tohumları ekiyor.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsan ruhu fethedilecek bir toprak değil. Onun zihnini, ruhunu bana benzetmek ve onu kendime tabi kılmak için yola çıkıyor değilim. Muhatabım benim için bir amacı gerçekleştireceğim vasıta değil, onunla ben-şey ilişkisi değil ben-sen ilişkisi kurmak istiyorum. Başka bir deyişle, özne-nesne ilişkisinden özne-özne psikolojisine geçmek arzusundayım. Sen sen olarak kal, ben de ben olarak. Başkalığımızın işaretlerini silmeden de konuşabiliriz birbirimizle, kendimiz kalarak da bir ilişki kurabiliriz.
İçimizdeki Karanlıkİnsan ve Duygular
Oysa yas zamanları sükûtun konuşmaktan daha kıymetli olduğu zamanlardır. Oturup kayıplarımız üzerine düşünmenin, canlarını yitiren kardeşlerimizin, kocalarını ve babalarını yitiren ailelerin ve maalesef ruhumuzu yitirmiş olan bizlerin üzerine düşünmemiz gereken zamanlar. Sessizliğin kelimeleriyle ruhumuzu onaracağımız zamanlar. Kalbimizi acıyı içeriden yaşamış olanın sözüne açıp, bizim sustuğumuz zamanlar.
Birbirimizi sevmeye ihtiyacımız var. İnsan insanın kurdu değildir bizim irfanımızda.
İnsan insanın yurdudur.
Üç Frenk HavasıŞiir
Ben ne büyük bir dalgınlıkla bakmış olmalıyım ki hayata
görmedim orda çinko damlar ve plastik sürahilerin tanrısını
yerimi yadırgadım
yerim olmadı zaten kendi mezarımdan başka
Erbain
Erbain