Tüm bunlar ne içindi? Furlong merak ediyordu. Çalışıp durmak ve boyuna kaygılanmak. Kör karanlıkta uyanıp
depoya gitmek, teslimata çıkmak, gün boyu oradan oraya
koşturup durmak, karanlıkta eve dönüp ellerinin karasını
temizlemeye uğraşmak, masaya oturup yemeğini yemek
ve sonra yine aynı şeyin bir benzerini yaşamak üzere bir
kez daha karanlıkta uyanmadan önce sızıp kalmak. Hiçbir
şey değişmeyecek, hiçbir zaman başka bir şey, yeni bir şey
yaşanmayacak olabilir miydi?
"Etrafın seni sıktığı zaman kitap oku... Ben şimdiye kadar her şeyden çok kitaplarımı severdim. Bundan sonra her şeyden çok seni seveceğim ve kitapları beraber seveceğiz. İnsan muhitin bayağı, manasız, soğuk tesirlerinden kurtulmak istediği zaman yalnız okumak fayda verir. Bana en felaketli günlerimde kitaplarım arkadaş olmuştu."
"Başka bir insanı bahtiyar edebilmek, kendini bahtiyar edebilmekten daha güç fakat daha insancadır. Bugün böyle düşünenlere saf, hatta enayi derler. Fakat ne derlerse desinler, biz kalbimizin ve kafamızın doğru bulduğu şeyleri etrafın ne dediğine bakmadan yapmalıyız. "